Dışarda
Sınırlarında endemik çiçekler açmış vilayetimin
Kimsenin tanımadığı, öylece kendine has,
Toprağından beslenir aşikar nihayetimin
Akıbeti aşk, ne alalade sevinç ne alabildiğine yas
Sınırlarını karlar örtmüş vilayetimin
Ardını kimse bilmez, bilse bile söylemez
Tamam, kapanabilir üstü tüm iyi niyetimin
Ama aşkın kirini en temiz karlar bile örtemez
Sınırlarına ağıtlar gelmiş vilayetimin
Kimseye söylemez fakat ağlar içi
Ahmet Arif gibi dağlarına bahar gelse memleketimin
Yine yeter gelmez, yine hüsran dolar içi…
