Dumansız Kodes
Kış, senin mevsimin
Sana ayırırım bu zamanları
Tesadüftür ki en sevdiğim mevsimdir
Elimdeki sigaraya teslim olmuş halde
Ne sinirimden bir eser kaldı geriye
Ne de tekinsiz bir yağmur yağdı üzerime
Bir gülüşün gerek bana
Bir de gözlerin gözlerime
Yüzüme bile bakmazsın zaten
Kalmadı bende bir dirhem eskilerden
Bu şehir ikimizi de tutsak etmiş vaziyette
Sesine kelepçelesin beni
Düşmüş olsakta farklı kodeslere…
