”Katiyyen olmaz!” dediklerim küskünler bana,
Eskiyi anlatır yeniler, değişmiş insana
Ümitler ardıma düşer, umutlar da bir yana
“Asla”larım yarım kaldılar, yürekleri dargın,
Bense ortasındayım felek denen çarkın..

Dediklerimi yuttum, yediklerimi kustum,
Hayat ”Konuş!” dedikçe daha çok sustum,
Zamanında değer gören bir husustum
“Şimdiler” yokuş yukarı, yorgun ve argın
Bense ortasındayım felek denen çarkın…