Şiirimi dinliyor kimsesiz sokaklar,
Sessizlik tüm dertlere deva,
Bazen bir motor lakırdısı,
Veya bir kuş bağırtısı bozuyor sükuneti,
Pişmanlık dolu sicilim ise karartıyor içimi…

Trenler başa beladır bu konuda,
Terk edilmiş durakların müdavimi,
İşte benim,
Benim bu insanların katili…

Bir daha buluşamayacak olmaksa,
Çok yaralar insanı,
Bazısı dayanır böylesine de,
Bazısı kalakalır,
Her türlü tebessümün içine çakılı kalır….