Kelepçe
Bir gecede bitti elimdeki tek kalem,
Bir kaç kelime birikti körpe dilimde,
Ölümsüz yankılar semadan seyrelmeden,
Filizlendi yürekten damlayan “düş” zevce…
Asıl ve tek olan Sığınak koptu benden,
Ne hadsizim! Ben uzağım bu benliğimden,
Sapıtanlar der: “Asıl güzelliktir beden”,
O’dur kavuşacağım, korkmuyorum ölümden…
Kendini kandır sen, ey akılsız asalak!
Ölüm vurursa eğer bir gün buralara,
Seyrederken en yücesinden bir Tapınak,
Sur sen olursun, şahi ise hayat ancak…
Terazi hızla sallanıyor bir tarafta,
Ahenk ile korunan denge şaşmış halde,
Bir yanda hiç koparılmamış bir papatya,
Bir yanda kovana tıkamış arıyı kahpe kelepçe…
